دنیا را بد ساخته اند...

یه کم بی حوصله ام. مشکل بزرگی نیست. حال عمومیم هم بد نیست، حتی دیشب رو به گردش با دوستان و سینما و .. گذروندم. اما چند روزه اتفاقاتی میفته که آزرده خاطرم کرده. برخی رو در مطلب خصوصی قبل نوشتم. شاید انقدرها مهم نباشه اما گاه یک سری اتفاقات جزئی وقتی سلسله وار روی میدند و کنار هم قرار میگیرند، تبدیل به یک صخره سنگی میشند که هر آن میتونه روی سرت فرود بیاد و روح و جسمت رو متلاشی کنه، ولو بطور موقت. ترجیح دادم مطلب رو عمومی نکنم. فکر کردم هر چیزی رو که نباید هر جا گفت، به خصوص که بعد مدتی توقع خاصی از روی نوشته های آدم در اذهان شکل گرفته باشه و این مسئولیت آدم رو دوچندان میکنه هر چند باعث میشه نتونی تو تنها حریم و قلمرویی که تنها و تنها از آن خودته، دردودلهاتو راحت بنویسی.

دیگر نمی نالم.قرنها نالیدن بس است...میخواهم فریاد بزنم! اگر نتوانستم سکوت میکنم... 

از نسیم عزیزم هم معذرت میخوام که نتونستم مطلبی رو که بهش قول دادم بنویسم. این روزها خیلی خسته ام، هم از نظر جسمی و هم روحی. اما در اسرع وقت به قولم عمل میکنم دوست خوبم.

شعر پایین رو که از "مریم آریان" هست، خیلی دوست داشتم. حیفم اومد که با شما به اشتراک نذارم هر چند که محتوای دردناک اما مبتنی بر حقیقت تلخی داره.

چــــــــــرا نمی شود بگویم از شما ؟ علامت سوال       

 نـمـی شـود بـگـویـم از شـمـا چـرا ؟ علامت سوال


  به هر طرف که می روم مقابل من ایستاده است 

 همیشه مثل سنگ، زیر یک عصا : علامت سوال

 تـــــــو آنطرف کنــــار خط فاصله نشسته ای و من         

 در ایـن طـرف در انـتـهـای جـمـله بـا علامت سوال

 نمی شود به این طرف بیایی آه نه به من نگـــــــو       

 دو نـقـطـه بـستـه راه جـــــــمـلـه را علامت سوال

 نخواستند آه من و تو به هم ..... ولی برای چــــــه     

 بـرا چـه نـخـواسـتـنـد  مـا دو تا ...... علامت سوال

 تو رفته ای و .... رد پای تو کــــــــــــه مانده است         

به روی صحنه ، بعد واژه ی کجا ..... علامت سوال

 دوباره شاعری کـه داخل گیومه بود می گریست    

و بین هق هق شکسته شش هجا علامت سوال

این حقیقت تلخ چیزی نیست جز اونچه که دکتر شریعتی در جمله ای پرمغز بهش اشاره میکنه: 

دنیا را بد ساخته اند...
کسی را که دوست داری، تو را دوست نمی دارد. کسی که تو را دوست دارد ،تو دوستش نمی داری اما کسی که تو دوستش داری و او هم تو را دوست دارد به رسم و آئین هرگز به هم نمی رسند و این رنج است .
و این تمام زندگیست
و
زندگی یعنی این ....

پی نوشت: میگند فردا روز عشقه. هرگز چنین روزی در ذهنم پشتوانه ای از حیث تاریخی و حتی احساسی نداشته. به نظرم مثل خیلی از رسوم جدید ما صادراتیه درحالیکه میتونسته و میتونه جایگزینهای بهتری در فرهنگ و تمدن ما براش یافت بشه. واقعا نمیدونم دخترا و پسرایی که در این روز به هم هدیه میدند ادراکی از عشق واقعی دارند؟واقعا میدونند معنای عشق چیه؟

هر چه گویم عشق را شرح و بیان             چون به عشق آیم خجل باشم از آن
گــر چـه تفسیر زبـان روشنگر است           لیک عشق بـی‌زبـان روشن‌تــر است (مولوی)

همونطور که در پاسخ به یکی از آشنایان که از من درمورد ادراک و تعریفم از عشق پرسیده بود گفتم، عشق واقعی زمانی تحقق پیدا میکنه که حاضر باشی برای رسیدن به نیازها و نازهای معشوق از خواستهای خود بگذری و از این گذشتن ها غرق غرور و لذتی بشی که حتی در وصل معشوق و در اوج دستیابی به نیازهای شهوانی قابل ادراک نیست... چند درصد ما واقعاً چنین حسی رو تجربه کردیم؟

درک خود من از عشق خیلی وقتها (اما نه همیشه) با نومیدی فلسفی خاصی همراه بوده که شاید دل مشتاقان به وصل معشوق و آرزومندان وصال یار رو به درد بیاره یا حتی ریشه امید وصل رو در دلهاشون بخشکونه و اون چیزی نیست جز:

آن قدر از پنجره به بیرون خیره مانده
که کم شدن یک برگ را
از درختان کوچه می فهمد
عشق
پیرمرد تنهایی ست
که بعد از سال ها
هنوز به گلدان خشک شده اش آب می دهد...

/ 24 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
آمد

بعضی وقتها آدم در اوج هم دچار خستگی میشه و این خصلت روزگاره .در مورد شعر واقعن زیبا بود و دلنشین و حقیقت زندگی هم نهفته بود توی جمله شریعتی . در مورد روز عشاق یا همون والنتاین پشتوانه تاریخیش البته در این روز نیست بلکه آخرین روز و اولین روز اسپندماه هست که اگر نگاهی به گذشته بیندازیم می بینیم که جشن سپرمذدگان یا همون روز عشق در تاریخ کهن ایرانی جای داره ولی چون توی این چند سال گذشته کاری کردند که گذشته هامون رو فراموش کنیم و برامون مشق نکردمند روز 25 بهمن به واسطه تقویم میلادی روز عشاق برامون نقش بسته . عشق از نظر من همان چیزیست که تورا از همه چیز بی نیاز می کند .

حمزه

یعنی هیات منصفه مجرم دو نوبت کاملا تفهیم اتهام شده اند و حالا زمان قرائت حکم قاضی و اجرای آن است.[نیشخند]

کیارش

سلام بر آنهایی که از همه چیز گذشتند تا ما به هر چه میخواهیم برسیم... سلام بر آنهایی که قامت راست کردند تا قامت ما خم نشود.. سلام بر آنهایی که به نفس افتادند تا ما از نفس نیافتیم... سلام بر آنهایی که رفتند تا ما بمانیم... سلام بر مردان خدا...

مائده

[گل][گل]عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست/ تا کرد مرا تهی و پر کرد ز دوست اجزای وجودم همگی دوست گرفت/ نامی است ز من بر من و باقی همه اوست

سعیدبابائی

سلام مرضیه ی عزیز سپاس از خوانش شعرهام و نظر لطفت.[گل][گل]

اندیشه مندی (چکه های قلم )

سلام عزیزم . نمی دونم چرا با مشکل روبرو شدی من هر روز تو بخش نظراتم ، نظر دارم. دوباره امتحان کن. با مطلبی درباره عشق به روزم. منتظرتم . [گل]

مهدیه

برای من دوست داشتن آخرین دلیل دانایی است اما هوا همیشه آفتابی نیست عشق همیشه علامت رستگاری نیست. ... و من گاهی اوقات مجبورم به آرامش عمیق سنگ حسادت کنم چقدر خیالش آسوده است چقدر تحمل سکوتش طولانی است چقدر... "سید علی صالحی"

نگاه

این شعر واقعا حال این روزهای پر از سوال منه!این روزها در گیجی مطلق به سر میبرم! ولنتاین؟روز عشق؟هیچوقت نتونستم این روز رو برابر با روز عشق بدونم,روزی که حتی توی کشور خودش هم به داغی کشور ما برگزارش نمیکنند!!!هر چند من معتقدم روز عشق در هر رابطه ای مخصوص به خودش است اما اگر هم بخواهیم یه روز مشترک رو در نظر بگیریم قطعا "سپندارمذگان" خودمان خیلی بهتر از ولنتاین غریبه هاست! تعبیرت از عشق خیلی افلاطونیه,دور از دسترس و سخت... قطعا با این تعبیر خیلی از خیلی ها هیچوقت عشق رو تجربه نخواهند کرد!

فــــآصلــــهـ

سلام مرضیه جان اتفاق عجیبی نیست که حالمون یه مدت رو به راه نباشه... مثل الان من مثل الن تو کاش بشه حالمون خوب شه چون "خستگی" این "حالِ بد" از خودِ حال بد بدتره... شعر زیبایی بود [گل] روزِ عشق! نمی دونم. ولنتاین فقط یه بهونست. آدمآ کاش یاد بگیرن پایبند یه روز نباشن کاش بشه یاد بگیرن هر روز همو دوست داشته باشن[گل] دلم واست تنگ شده بود... ببخشید پر حرفی کردم دوست دارم مواظب دلت باش [گل]